ورزش چطور از مغز در مقابل آلزایمر محافظت می کند

به گزارش ایمن رها، ورزش با فعال سازی یک آنزیم در کبد، پروتئین مضر TNAP را از سد خونی مغزی پاک می نماید و از التهاب مغز و افت حافظه جلوگیری می کند.

وبگاه سای تِک دِیلی در گزارشی آورده است: محققان دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو پروسه زیستی جدیدی را شناسایی کرده اند که نشان داده است چرا ورزش منظم برای حافظه و مهارت های فکری مفید می باشد. نتایج آنها نشان داده است که فعالیت بدنی، سامانه دفاعی طبیعی مغز را تقویت کرده و از آن در مقابل افت عملکرد ناشی از بالا رفتن سن محافظت می کند.

پیری و سد خونی مغزی

با بالا رفتن سن، شبکه رگ هایی که از مغز محافظت می کنند، شکننده تر می شود. این سامانه که سد خونی مغزی نام دارد، بطور معمول جلوی ورود مواد مضر از جریان خون به بافت مغز را می گیرد. اما به تدریج، این سد ضعیف و نشت دار می شود و مولکول های لطمه رسان می توانند از آن عبور کنند. این نشت موجب التهاب در مغز می شود که با اُفت شناختی و بیماری هایی مانند آلزایمر مرتبط می باشد.
چند سال پیش، همین گروه پژوهشی کشف کردند موش هایی که ورزش می کنند، سطح بالاتری از آنزیمی به نام GPLD۱ در کبد خود تولید می کنند. به نظر می رسید که این آنزیم اثرات جوان کننده ای روی مغز دارد، اما یک معمای بزرگ باقی بود: GPLD۱ نمی تواند وارد مغز شود. پس چگونه بر سلامت مغز تأثیر می گذارد؟

ورزش چه طور از کبد به مغز پیام می فرستد؟

این مطالعه جدید که اخیرا در مجله سِل/ Cell پخش شده، این معما را حل کرده است. محققان دریافتند که GPLD۱ با هدف گیری پروتئین دیگری به نام TNAP کار خودرا انجام می دهد. با بالا رفتن سن، پروتئین TNAP در سلول های تشکیل دهنده سد خونی مغزی جمع می شود. این تجمع، سد را ضعیف تر می کند و نفوذپذیری آن را زیاد می کند.
وقتی موش ها ورزش می کنند، کبدشان آنزیم GPLD۱ را در جریان خون آزاد می کند. این آنزیم به رگ های اطراف مغز می رود و پروتئین TNAP را از سطح آنها جدا می کند. با حذف این پروتئین، GPLD۱ به ترمیم سد خونی مغزی و کاهش نشت آن کمک می نماید.
دکتر سائول ویلدا (Saul Villeda)، مدیر مرکز تحقیقات پیری بِیکِر در دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو و نویسنده ارشد این مطالعه، می گوید: این کشف نشان داده است که برای درک پیری مغز، نباید فقط خود مغز را مطالعه کرد؛ بلکه باید به کل بدن توجه کرد.

تأیید نقش پروتئین TNAP در افت حافظه

پژوهشگران برای تأیید این سازوکار، با سودجستن از مهندسی ژنتیک موش های جوانی را پرورش دادند که پروتئین TNAP اضافی در سد خونی مغزی تولید می کردند. این موش ها گرفتار مشکلات حافظه و کاهش توانایی شناختی مشابه موش های پیر شدند.
در مقابل، وقتی سطح TNAP در موش های پیر (معادل انسان ۷۰ ساله) کاهش داده شد، سد خونی مغزی آنها نشت کمتری پیدا کرد، التهاب مغزی کم شد و عملکرد آنها در آزمون های حافظه بهبود یافت.
گرگور بیه ری (Gregor Bieri)، پژوهشگر فوق دکتری و یکی از نویسندگان مطالعه، می گوید: توانستیم در مراحل پایانی زندگی موش ها به این سازوکار برسیم و دریافتیم که حتی در آن زمان هم مؤثر است.

پیامدهایی برای بیماری آلزایمر و پیری مغز

این یافته ها نشان داده است که ساخت داروهایی با قابلیت حذف پروتئین TNAP می تواند راهی جدید برای ترمیم سد خونی مغزی، حتی بعد از تخریب آن در اثر بالا رفتن سن، عرضه نماید. ویلدا تاکید می کند: تا امروز، بیشتر تحقیقات آلزایمر فقط روی خود مغز متمرکز بوده است. اما نتایج ما نشان داده است برای درک این بیماری باید به ارتباط مغز با بقیه بدن هم دقت نماییم. این مسیر تازه، می تواند به درمان های جدید منجر شود.
به طور خلاصه، اما بتدریج، این سد ضعیف و نشت دار می شود و مولکول های لطمه رسان می توانند از آن عبور کنند. این موش ها گرفتار مشکلات حافظه و کاهش توانایی شناختی مشابه موش های پیر شدند.
در مقابل، وقتی سطح TNAP در موش های پیر (معادل انسان ۷۰ ساله) کاهش داده شد، سد خونی مغزی آنها نشت کمتری پیدا کرد، التهاب مغزی کم شد و عملکرد آنها در آزمون های حافظه بهبود یافت.
گرگور بیه ری (Gregor Bieri)، پژوهشگر فوق دکتری و یکی از نویسندگان مطالعه، می گوید: توانستیم در مراحل پایانی زندگی موش ها به این سازوکار برسیم و دریافتیم که حتی در آن زمان هم مؤثر است.

این یافته ها نشان داده است که ساخت داروهایی با قابلیت حذف پروتئین TNAP می تواند راهی جدید برای ترمیم سد خونی مغزی، حتی پس از تخریب آن در اثر بالا رفتن سن، عرضه نماید.

1404/12/08

12:46:38

5.0 / 5

تگهای خبر: تولید

با این مطلب ایمن رها موافقید؟

(1)

(0)

تازه ترین مطالب مرتبط

نظرات بینندگان در مورد این مطلب

نظر شما در مورد این مطلب

نام:

ایمیل:

نظر:

سوال:

= ۲ بعلاوه ۲