مهر در گزارشی بررسی كرد؛ کاروان ناگویا روی موج پاداش های اختصاصی تشویق ورزشکار یا رقابت روسا؟ به گزارش ایمن رها، ارزش مدال بازیهای آسیایی را رقم پاداش ها تعیین نمی کند اما موج تعیین پاداش اختصاصی فدراسیون ها برای این بازیها بگونه ای پیش می رود که گویا رقم پاداش از احتمال تحقق مدال آوری مهمتر است. به گزارش ایمن رها به نقل از مهر، در فاصله چند روز مانده تا آغاز بیستمین دوره بازیهای آسیایی در ناگویا، یک اتفاق کم کم به یکی از حاشیه های قابل توجه پیرامون کاروان ورزش ایران تبدیل گشته است و آن این که برخی فدراسیون ها، جدا از پاداش های رسمی دولت و کمیته ملی المپیک (پاداش پای سکو)، برای مدال آوران خود پاداش های اختصاصی تعیین کرده اند.البته اصل ماجرا و تصمیم گیری برای آن قابل دفاع است. علی ای حال ورزشکاری که برای رسیدن به مدال بازیهای آسیایی سال ها تمرین کرده، طبیعی است که بخواهد و نیاز داشته باشد علاوه بر پاداش رسمی، از حمایت فدراسیون خود هم بهره مند شود اما سؤال از جایی شروع می شود که این پاداش ها را کنار هم قرار دهیم.کمیته ملی المپیک برای بازیهای آسیایی ناگویا اعلام نموده است که مدال طلای انفرادی و تیمی ۳ میلیارد تومان، نقره یک میلیارد تومان و برنز ۴۰۰ میلیون تومان پاداش پای سکو خواهد داشت. این مبالغ مستقل از پاداش وزارت ورزش و جوانان است که در قالب یک مصوبه در اختیارا مدال آن قرار می گیرد. یعنی ورزشکار مدال آور قبل از آن که پای سکوی ناگویا برود، از یک نظام رسمی پاداش برخوردار می باشد.حالا اما فدراسیون ها هم وارد میدان شده اند و این به ابعاد تقدیر مالی از مدال آوران بازیهای آسیایی افزوده است.بیستمین دوره بازیهای آسیایی ۲۸ شهریور تا ۱۲ مهر در ناگویا برگزار می گردد شروع ماجرا از پاریس تعیین پاداش اختصاصی توسط فدراسیون ها البته اتفاق تازه ای نیست چونکه قبل تر و در آستانه بازیهای ۲۰۲۴ المپیک پاریس نمونه های پررنگ تری از آن دیده شده بود.فدراسیون دوومیدانی قبل از آن دوره بازیهای المپیک برای ورزشکاران خود پاداش هایی را در صورت صعود به فینال و کسب مدال در پاریس تعیین کرد؛ اقدامی که با هدف افزایش انگیزه ورزشکاران انجام شد بااینکه با انتقاداتی هم مواجه بود چونکه پرواضح بود که دوومیدانی ایران سهمی از مدال های توزیع شده در المپیک نخواهد داشت.هدف مالی برای تقویت انگیزه هاحالا پس از ۲ سال به نظر می آید این ایده یعنی تخصیص پاداش اختصاصی از طرف فدراسیون، بیشتر در فضای ورزش قهرمانی ایران جا افتاده است چونکه فدراسیون ها در آستانه بازیهای آسیایی، برای ورزشکاران خود «هدف مالی» تعریف می کنند تا انگیزه بیشتری برای کسب مدال داشته باشند.فدراسیون دوومیدانی بازهم پیشرو در این مورد بوده است. این فدراسیون برای طلایی هایش ۴ میلیارد تومان تعیین کرده است. حتی فدراسیونی مانند ورزش های آبی هم مانند دوومیدانی پاداشی بیشتر از کمیته ملی المپیک برای مدال آورانش مصوب کرده است؛ این فدراسیون هم ۴ میلیارد برای طلایی های خود درنظر گرفته است و ۲ میلیارد و یک میلیارد تومان هم سهم مدال اوران نقره و برنزش است.فدراسیون شمشیربازی هم اینطور اعلام نموده که مدال آورانش در ناگویا پاداش ویژه دریافت می کنند. بوکس هم جدید ترین فدراسیونی است که مبادرت به تعیین پاداش برای مدال آورانش کرده است. طبق مصوبه هیأت رئیسه این فدراسیون، مدال آوران طلا، نقره و برنز بوکس در ناگویا به ترتیب یک میلیارد تومان، ۴۰۰ میلیون تومان و ۲۰۰ میلیون تومان پاداش نقدی دریافت خواهند کرد ضمن این که یک واحد آپارتمان ۸۰ متری پاداش تکمیلی برای طلایی بوکس است که از حساب شخصی رئیس فدراسیون تأمین می شود.مهدی علی نژاد در نشست ۲۳ تیر خود که پس از هیأت اجرائی برگزار شد، ۳ و ۲ میلیارد و ۴۰۰ میلیون را بعنوان پاداش پای سکو اعلام کردملاک تعیین پاداش ها چیست؟آنچه در نخستین مواجه با رقم و ارقام پاداش های تعیین شده در فدراسیون های مختلف مورد پرسش قرار می گیرد، این است که متر و ملاک تعیین پاداش ها چیست؟ «آیا آنها برمبنای شانس واقعی مدال آوری تعیین می شوند یا صرفاً توان مالی و تصمیم مدیریتی هر فدراسیون در این مورد تعیین کننده است؟»آنچه مسلم است که همه رشته ها در یک موقعیت مشابه قرار ندارند و عملکردشان در میدانی مانند بازیهای آسیایی هم با یک متر واحد، اندازه گیری نمی گردد. علی ای حال در تعدادی رشته ها، ورزش ایران با سابقه، رنکینگ، نتایج نوبتهای قبلی و ترکیب فعلی، مدعی جدی برای رسیدن به مدال است اما در تعدادی رشته ها، رسیدن به سکو فقط یک هدف بلندپروازانه و نه یک انتظار قطعی تلقی می شود.رقم پاداش مهم تر است یا احتمال تحقق مدال آوریدرهر صورت موجی که برای تعیین پاداش اختصاصی از طرف فدراسیون ها در ورزش به راه افتاده درحال فراگیرتر شدن است در حالی که امکان دارد فدراسیون یک رشته کم شانس تر، پاداش سنگینی برای مدال تعیین کند اما رشته ای که احتمال مدال آوری اش بسیار بالاست، اصلا چنین وعده ای نداشته باشد.نمونه بارز این مهم بوکس است که حتی رئیس فدراسیونش شخصا برای تهیه یک واحد آپارتمان ۸۰ متری و اهدای آن به طلایی رشته اش، اعلام آمادگی کرده است. بطور قطع این تصمیم از نظر انگیزشی قابل فهم است اما در تعیین پاداش ها صرفارقم پاداش مورد توجه است یا احتمال تحقق آنرا هم باید درنظر گرفت؟با تعیین پاداش، مدالی قطعی نمی شودشاید هم منطق فدراسیون ها در تعیین پاداش اختصاصی برای مدال آوران شان در همین ساده و قابل توجیه باشد که ورزشکار هرچه انگیزه بیشتری داشته باشد، احتمال موفقیتش بیشتر است حال آن که در ورزش قهرمانی، انگیزه به تنهایی مدال نمی سازد. سطح رقیب، قرعه مسابقات، آمادگی خود ورزشکار در روز مسابقه، مصدومیت، تجربه بین المللی و حتی جزییات فنی رشته از فاکتورهای مهم و اثرگذار درنتیجه غائی هستند.بنابراین تعیین پاداش ازطریق یک فدراسیون، حتی اگر رقم آن بسیار درشت باشد، صرفاً ابزاری برای تقویت انگیزه است نه پیشبینی و ایجاد ناخودآگاه این پیام که مدال آوری در آن رشته قطعی است.بعضا فدراسیون ها در حالی مبادرت به تعیین پاداش می کنند که ورزشکاران شان شانس کمی برای مدال اوری دارند نگاه متفاوت به مدال آوری فدراسیون ها در بازیهای آسیاییدر هر صورت کاروان ایران بصورت رسمی در بازیهای آسیایی شروع به کار کرده است در حالی که سوال و پرسش پیرامون مدال آوری رشته ها درناگویا متفاوت مطرح می شود و شاید همین مسئله یکی از علل تعیین پاداش های جداگانه توسط فدراسیون ها شده باشد.در مورد رشته هایی که تا حالا در زمره تعیین پاداش اختصاصی برای ورزشکاران مدال اورشان قرار گرفته اند، سوال اینطور مطرح می شود که «آیا ورزشکاران این رشته ها می توانند مدال بگیرند؟» در حالی که در مورد رشته ای مانند کبدی با عنایت به جایگاهش در آسیا و پیشینه ای که در کسب مدال بازیهای اسیایی دارد، این سوال اینطور مطرح می شود که «ورزشکاران این رشته چه رنگ مدالی می گیرند؟»، اینجاست که به یک «تناقض» در مورد رشته ها می رسیم وقتی با این واقعیت مواجه می شویم که در رشته ای که مدال آوری اش قطعی است، اصلا پاداشی تعیین نمی شود اما در رشته ای که احتمال مدال آوری اش پائین تر است، پای پاداش ویژه و حتی جوایز بزرگ وسط می آید.با این اوصاف بازهم پرسش اولیه پررنگ می شود بر مبنای این که «معیار واقعی تعیین پاداش ها چیست؟» این معیار «احتمال مدال» است یا بیشتر «بودجه و توان مالی فدراسیون»، لزوم توجه به عدالت در سیاست پاداشبه گزارش ایمن رها به نقل از مهر، این که فدراسیونی بتواند از منابع خودش برای ورزشکارانش پاداش تعیین کند، می تواند اتفاق مثبتی باشد. ازاین رو نباید اصل پرداخت پاداش فدراسیون ها را زیر سؤال برد اما آن چه در این راه نباید از آن غافل شد، «عدالت در سیاست پاداش» است چونکه اگر چارچوب مشترکی برای این پاداش ها وجود نداشته باشد، این اتفاق مثبت می تواند مسئله ساز شود. بطور مثال در چنین شرایطی امکان دارد ارزش یک مدال در دو رشته مختلف، صرفا به علت تصمیم دو مدیر متفاوت، تفاوت شایان توجهی پیدا کند. اینطور که ورزشکار رشته ای که فدراسیونش منابع مالی بیشتری دارد، برای همان مدال امکان دارد چند میلیارد تومان بیشتر از ورزشکار رشته ای دریافت کند که فدراسیونش امکان پرداخت پاداش ندارد. این در شرایطی است که هر دو ورزشکار برای یک مدال آسیایی، زیر پرچم یک کشور رقابت کرده و به نتیجه رسیده اند.اصل پرداخت پاداش برای مدال بازیهای آسیایی یا هر رویداد دیگری قابل دفاع است اما بهتر است مبتنی بر یک نظام شفاف باشدنظام پاداش شفاف باشدبرای پیشگیری از بروز چنین مسائلی در ورزش که علاوه بر ایجاد «رقابت کاذب در اعلام عدد و ارقام بالاتر» سبب تنش و دلخوری میان ورزشکاران هم می شود، شاید لازم باشد وزارت ورزش که متولی ورزش بشمار می رود و حتی کمیته ملی المپیک، چارچوب مشخصی را درقالب نظام پاداش و شفافیت آن مشخص کنند.تعیین پاداش پایه و رسمی مدال، این که فدراسیون ها تا چه سقفی می توانند پاداش اضافه تعیین کنند، منابع تأمین پاداش ها، زمان پرداخت آنها و این که اصلا پاداش های وعده داده شده اجبار آور هستند، مواردی است که پاسخ آنها می تواند چارچوب و نظام پاداش را تعیین کند.اینگونه بساط احتمالی رقابت میان فدراسیون ها برای اعلام رقم بزرگ تر در پاداش ها هم و تصمیمات پراکنده پیرامون آنها برچیده شده و ورزشکاران هم به خاطر رقم پائین تر پاداش در فدراسیون شان سرخورده نمی شوند.بطور خلاصه این گونه که ورزشکار رشته ای که فدراسیونش منابع مالی بیشتری دارد، برای همان مدال امکان دارد چند میلیارد تومان بیش از ورزشکار رشته ای دریافت کند که فدراسیونش امکان پرداخت پاداش ندارد. این در شرایطیست که هر دو ورزشکار برای یک مدال آسیایی، زیر پرچم یک کشور رقابت کرده و به نتیجه رسیده اند. اصل پرداخت پاداش برای مدال بازی های آسیایی یا هر رویداد دیگری قابل دفاع است اما بهتر است مبتنی بر یک نظام شفاف باشد برای پیش گیری از بروز چنین مسائلی در ورزش که علاوه بر ایجاد رقابت کاذب در اعلام عدد و ارقام بالاتر سبب تنش و دلخوری میان ورزشکاران هم می شود، شاید لازم باشد وزارت ورزش که متولی ورزش به حساب می آید و حتی کمیته ملی المپیک، چارچوب مشخصی را درقالب نظام پاداش و شفافیت آن مشخص کنند. 1405/06/25 12:11:44 5.0 / 5 3 تگهای خبر: آب , المپیك , بازی , بوكس با این مطلب ایمن رها موافقید؟ (1) (0) تازه ترین مطالب مرتبط سهم ۲۵ درصدی فدراسیون انجمن های ورزشی در ورلد گیمز آلمان با جام کوچه فوتبال گل کوچک در محلات را احیا می نماییم اردو و دیدار واترپلو ایران با ژاپن قبل از بازیهای آسیایی وضعیت کاروان ایران برای المپیک جوانان سهمیه جدیدی اضافه نمی شود نظرات بینندگان در مورد این مطلب نظر شما در مورد این مطلب نام: ایمیل: نظر: سوال: = ۲ بعلاوه ۲